Οσμάν για Παναθηναϊκό: «Κάποια ταξίδια μένουν αξέχαστα – Με κάνατε να νιώθω σαν το σπίτι μου»

Με ένα ιδιαίτερα φορτισμένο μήνυμα στα social media αποχαιρέτησε τον Παναθηναϊκό ο Τσέντι Οσμάν, επιλέγοντας να αφήσει πίσω του λόγια ευγνωμοσύνης αντί για ένα απλό «αντίο».

Ο Τούρκος φόργουορντ έκανε τον απολογισμό της διετούς παρουσίας του στην Αθήνα, αναφερόμενος στις ξεχωριστές στιγμές που έζησε με τη φανέλα του «τριφυλλιού», αλλά και στη σχέση που ανέπτυξε με τους φίλους της ομάδας.

Ο Οσμάν τόνισε πως αισθάνθηκε μεγάλη τιμή που φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού, υπογραμμίζοντας πως ο δεσμός που δημιουργήθηκε με τον σύλλογο και τον κόσμο του θα παραμείνει ανεξίτηλος στη μνήμη του.

Το μήνυμα του Οσμάν

«Αγαπημένη οικογένεια του Παναθηναϊκού,

Αυτό δεν είναι ένας αποχαιρετισμός. Είναι ένα μήνυμα ευγνωμοσύνης. Κάποια ταξίδια γίνονται αξέχαστα όχι λόγω της διάρκειάς τους, αλλά επειδή σε κάνουν να νιώθεις τόσο έντονα. Για δύο χρόνια, η απίστευτη στήριξή σας με έκανε πάντα να νιώθω σαν στο σπίτι μου. Κάθε σύνθημα, κάθε μήνυμα, κάθε στιγμή που πέρασα στο παρκέ απέκτησε μεγαλύτερη σημασία χάρη σε εσάς. Τον δεσμό που δημιουργήσαμε θα τον κουβαλάω μέσα στην καρδιά μου για όλη μου τη ζωή.

Φυσικά, θα ήθελα αυτή η ιστορία να είχε μεγαλύτερη διάρκεια, όμως η δική μου επιθυμία από μόνη της δεν μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρώθηκε. Μερικές φορές η ζωή σε οδηγεί σε διαδρομές που δεν θα μπορούσες ποτέ να φανταστείς. Φεύγω με τεράστια ευγνωμοσύνη και με αναμνήσεις που θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Ήταν μεγάλη τιμή για μένα να φορέσω αυτή τη φανέλα. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμπαίκτες μου, το προπονητικό επιτελείο και όλους όσοι εργάζονται στον σύλλογο, με τους οποίους μοιράστηκα το ίδιο πάθος, τον ίδιο ενθουσιασμό και τα ίδια όνειρα αυτά τα δύο χρόνια. Πέρασα δύο υπέροχα χρόνια με υπέροχους ανθρώπους.

Κάποιοι αποχαιρετισμοί δεν αποτελούν πραγματικά ένα τέλος. Γιατί ποτέ δεν φεύγεις ολοκληρωτικά από ένα μέρος που έχει αγγίξει την καρδιά σου.

Σε ευχαριστώ, Αθήνα. Σε ευχαριστώ, Παναθηναϊκέ…

Τσέντι».